بیا که قلبم محتاج توست

عشق چیه ؟

tobewithyou4ever — Sun, 15 Apr 2007 17:01:18 GMT

عشق ...

عشق، سرطان دوست داشتن است.

عشق، عقد دائمي ما با غربت است.

عشق، شماره تلفني است كه سالها بدنبال آن مي گرديم.

عشق ، آمپول ب كمپلكس معرفت است.

عشق، اتوباني است كه تا ته ابديت مي رود.

عشق، آسانسور حيات بشر است. واي بحال كسي كه توي اين آسانسور گير كند.

عشق، قند متافيزيكي است كه در دل آدم آب مي شود.

عشق، شب نامزدي ما با جدايي است.

عشق، نردباني است كه ما را از خود بالا مي كشد.

عشق، همان فعل انفعالي است كه در برابر گل سرخ به ما دست مي دهد.

عشق، عزرائيل زيبايي است كه با رسيدن، جسم ما رامي گيرد و قبض روح راامضا مي كند.

عشق، اولين آهي است كه در آيينه كشيده ايم.

عشق، اولين حقوق ما از باجه معرفت است.

عشق،خريد وفروش پاياپاي عاشق و معشوق است.

عشق، لك لكي است كه روي درخت خاطرات ما لانه كرده .

عشق، مقصد نيست، بلكه مركبي است براي رسيدن به مقصد.

عشق، تنها مهماني است كه بدون دعوت وارد ميشود،كافيست درخانه قلب را بازبگذاريد.

عشق، يك لحظه آرامش است و هزار لحظه گرفتاري.

عشق، بينايي را مي گيرد و دوست داشتن مي دهد.

عشق، صداي فاصله ها، فاصله هايي كه غرق ابهامند.

عشق، تنها دردي است كه بيماربدنبال علاج نيست، زيرا درد عشق برايش مطلوبتراز سلامتي است.

گرفتي عشق چيه؟؟؟؟؟

بزار با یه حکایت برات بگم :

مرد و زن جواني سوار بر موتور در دل شب مي راندند .

آن ها عاشقانه ... يكديگر را دوست داشتند
زن جوان : يواش برو من مي ترسم

مرد جوان : نه اين جوري خيلي بهتره

زن جوان : خواهش ميكنم من خيلي مي ترسم

مرد جوان : خوب ، اما اول بايد بگويي كه دوست دارم

زن جوان : دوست دارم ، حالا ميشه يواش تر بروني
مرد جوان : منو محكم بگير
زن جوان : خوب ، حالا مي شه يواش بري
مرد جوان : به شرط اين كه كلاه كاسكت

مرا برداري و روي سر خودت بگذاري ، آخه

نمي تونم راحت برونم اذيت مي كنه
روز بعد واقعه اي در روزنامه ثبت شده بود برخورد

موتور سيكلت با ساختمان حادثه آفريد .

در اين سانحه كه به دليل بريدن ترمز موتور سيكلت

رخ داد يكي از دو سرنشين زنده ماند و ديگري در گذشت
مرد جوان از خالي شدن ترمز آگاهي يافته بود .

پس بدون اينكه زن جوان را مطلع كند با

ترفندي كلاه كاسكت خود را بر سر او گذاشت و

خواست تا براي آخرين بار دوستت دارم را

از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند...

امیدوارم هر جا هستی سلامت باشی گلم

گاهی آرزو دارم ....

tobewithyou4ever — Sun, 15 Apr 2007 16:46:12 GMT

کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را بخورم!

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي ديدن يک لحظه فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته باشم!

کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد تا امروز چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک بريزند!

کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با خود نگويم: آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!

کاش حرف هاي دلت را بهم نگفته بودي تا که امروز با خود نگويم: من که مي دونم چقدر دوستش دارم!

دستانت را در دستان من بگزار تا ...

tobewithyou4ever — Sun, 15 Apr 2007 16:42:17 GMT

دستانت را در دستانم بگذار تا برایت نوید شادی بخش پر ستو ها را به ار مغان بیاورم

دستانت را در دستانم بگذارتا بتوانم امید ها در دلت زنده کنم

دستانت را در دستانم بگذار تا شاید بتوانم گوشه ای از تنهایی هایت را پر کنم

دستانت را در دستانم بگذار تا حداقل بتوانم همراهت باشم

دستانت را در دستانم بگذار تا دوباره احساس زیبایی ها را در وجودت زنده کنم

دستانت را در دستانم بگذار تا بتوانم ارامش را در تو زنده کنم

دستانت را در دستانم بگذار تا کمی از خسته گی هایت بکاهم

دستانت را در دستم بگذار تا بتوانم ارامش کودکی ات را به توباز گردانم

دستانت را در دستانم بگذار تا آرزو ها ی قشنگت دوباره به سویت پر واز کنند

دستانت را در دستانم بگذار تا بتوانم کوله باری که از درد بر دوشت هست کمی من آن را به

دوش کشم

دستانت را در دستانم بگذار تا کمی از دل تنگی هایت بکاهم

دستانت را در دستانم بگذار و بدان که فا صله ای که در بین انگشتانت هست برای چیه؟؟!!

اینه که یکی اونو برات پر کنه پس به دنبال اون کس باش...

به این امید ندارم که همیشه و همیشه تا ابد دستانم را در دستانت قرار دهم

ولی بیا تا این چند صباحی که در کنار هم هستیم دستانمان در دست هم قرار گیرد و به آنچه

که

در این سالها در انظار ش بودیم برسیم از این لحظات استفاده کنیم و با هم با شیم و از کنار

هم بودن و هم صحبت هم بودنبه آرامش برسیم و حر فای نا گفته را به هم بگوییم

نا گهان چه قدر زود دیر می شود...

پس بیا تا دیر نشده دست هایمان را در دستان هم قرار دهیم تا دیر نشده...

tobewithyou4ever — Sun, 15 Apr 2007 16:36:18 GMT

بگذار اعتراف كنم كه تنها در پناه چشمان توست كه هر لحظه به زندگي اميد وار ميشوم.

پس تو را به لطافت لاله ها و مظلوميت شقايق ها سوگند مي دهم كه مرهم نگاهت را از دل زخمي من دريغ مدار.

دلم ميخواست اشك بودم واز گوشه چشمانت مستقيما پايين ميامدم و به مژگانت مي نشستم و سپس روي گونه هايت جاري مي شدم و به روي لبهايت ميمردم.

tobewithyou4ever — Sun, 15 Apr 2007 16:31:18 GMT

تا وقتي كه تو هستي، تا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست

تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته اي منه!

تا وقتي كه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه!

تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي!

تا وقتي كه شونه هاي تو امن ترين جاي دنياست براي من

من زنده هستم!

تنهايی را دوست دارم زيرا بی وفا نيست

تنهايی را دوست دارم زيرا عشق دروغی در آن نيست

تنهايی را دوست دارم زيرا تجربه کردم

تنهايی را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست

تنهايی را دوست دارم زيرا در کلبه تنهايی هايم در انتظار

خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد.

آخرین پست 1385 /سال نو مبارک

tobewithyou4ever — Sat, 17 Mar 2007 15:01:18 GMT

به آرامی آغاز به مردن میکنی

اگر سفر نکنی،

اگر چیزی نخوانی،

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،

به آرامی آغاز به مردن میکنی،

زمانیکه خودباوری را در خودت بکشی،

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.

به آرامی آغاز به مردن میکنی،

اگر برده عادات خود شوی،

اگر همیشه از یک راه تکرای بروی...

اگر روزمرگی را تغییر ندهی،

اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی،

یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی

تو به آرامی آغاز به مردن میکنی

اگر از شور و حرارت،

از احساسات سرکش ،

و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا میدارند

و ضربان قلبت را تندتر می کنند،

دوری کنی ...

تو به ارامی آغاز به مردن میکنی

اگر هنگامیکه با شغلت، یا عشقت شاد نیستی،آنرا عوض نکنی

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی

اگر ورای رویاها نروی،

اگر به خودت اجازه ندهی

که حداقل یکبار در تمام زندگیت،

ورای مصلحت اندیشی بروی...

امروز زندگی را آغاز کن!

امروز مخاطره کن!

امروز کاری بکن!

نگذار که به آرامی بمیری...

شادی را فراموش نکن!

بوی عید ...

یادش بخیر قدیما یادش بخیر گذشته

یادم میاد بهار که می شد دلا تو سینه آب می شد

یادم میاد عید که می شد تنگا پر از ماهی می شد

فرشا تو حیاط که پهن می شد پاهام باهاش کفی می شد

دستام که بوی آب میداد خونمون بوی گلاب میداد

بادم میاد که پارو همیشه تو دست من بود

یادم میاد که گلدون همیشه یار من بود

سیب و سرکه و سمنو کنارش یه آینه یه شمعدون

تنگ ماهی تو دستم کنار سفره می شستم

منتظر سال تحویل دعای سال تحویل

آخ که چه لذتی داشت پای سفره ی هفت سین

اول سینش سلامتی دوم سینش سعادتی

دعا که سین نمی خواد الف و شین نمی خواد

یه دل می خواد که صاف باشه ساده و پاک مثل اب باشه

اینم که شد همش سین خب اینم شد یه هفت سین

آخ یادمه سیزده به در بازی تو دشت و چمن

توپ بادی یادش بخیر بادکنکا یادش بخیر

مهم نیست که عید باشه مهم نیست که عیدی باشه

مهم اینه که پاک باشی ساده و صاف ، ذلال باشی

عیدی من برای من شعری بود از مداد من

تا فرصتی دیگر که این غریب و نآآشنا قلم خود را در جوهردان صداقت کند و مطلبی درج کند، که زمان آن ناآشناست،شما را به تنها یار همیشه همراه میسپارم.بدرود.

پستی فوقالعاده/فیلم 300/گرد آورنده :سعید devil

tobewithyou4ever — Sat, 17 Mar 2007 14:51:18 GMT

سلام به تمامی مخاطبان ،تعجب نکنید ،قرار نبود مطلبی درج کنم اما با اکران فیلم 300،تصمیم گرفتم تا مطلبی درج کنم ،در این فیم سرتاسر دروغ که ایرانیان را قومی وحشی و.. معرفی میکند.اما فرهنگ و تمدن ایرانی چیز دیگری است،تمدنی هزارساله از کوروش که تا مصر و جبل اطارق مجسمه ی او پیدا میشود و مجسمه ای با آن بزرگی که مشخص نیست و حیرت همگان را برانگیخت که چگونه تا آنجا رفته است اما به سادگی این مجسمه را از دست می دهیم !!،حال هم که پاسارگاد !

تصمیم گرفتم سایتی که در این مسئله گامی برداشته ،معرفی کنم و می توانید کلیپ های کوتاهی از این فیلم سرتاسر کذب ببینید و تصمیم آن با خودتان است اما اگر به پارسی بودن خود افتخار می کنید، می توانید در پستی فوقالعاده مخاطبان را دعوت به دیدن این سایت و امضاء طومار اقدام نمائید.

بنده عکس هائی نیز برای اولین بار تنها در این وب برایتان قرار می دهم که صحنه های وحشی گرانه و ..هر آنچه توانسته اند با پشتیبانی مالی بزرگ برای ایرانیان انجام داده اند و با دیدن عکس ها که برای اولین بار در این وب دیده میشود و با دیدن تصاویری از فیلم در سایت زیر قضاوت با خودتان است.

کلیک کنید

اما نویسنده ی وب بی هویت اینگونه می نویسد :

جنگ بين اسپارتيها و ايرانيان نكته‌هاي بسياري دارد و سازندگان فيلم سراسر دروغ ۳۰۰ حتي به كتاب خود هرودت هم نگاهي نينداخته‌اند. هرچند كه انديشمندان سبك نوشتار و نثر هرودت را با نثر كودكانه و بسيار ابتدائي مقايسه مي‌كنند، «مي‌گويند‌»هاي او همواره خواننده را آزار مي‌دهد. در اين جستار اندك همهء نكته‌ها را نمي‌شكافيم و تنها به يكي از آنان كه شمار سپاه لئونيداس است اشاره مي‌كنيم. هرودت سپاه ايران را بيش از ۵ ميليون نفر و شمار اسپارتيها را ۳۰۰ نفر عنوان مي‌كند. گذشته از اينكه سامان‌دهي ده هزار يا بيست هزار سپاهي چه اندازه دشوار است، شمار ۵ ميليون نفر تنها از ذهن كودكانه مي‌تواند سرچشمه گيرد! با اين حال مهمترين و بزرگترين پرسشي كه مطرح است چنين مي‌باشد:

اين چگونه جنگي بوده است كه تا اين اندازه اهميت داشته كه حتي پادشاه اسپارت، لئونيداس(Leonidas) نيز در آن شركت كرده و كشته شده است؟ چگونه ممكن است پادشاه كشوري، جنگي را بسيار با اهميت بداند و حتي خود را به كشتن دهد اما آن كشور تنها 300 نفر نيرو داشته باشد و هيچكس ديگري پادشاه را پشتيباني نكند؟

پس جمعيت سپاه لئونيداس نمي‌تواند چنين اندك باشد. وانگهي يونانيان بر خلاف آنچه غالبا نوشته مي‌شود در ترموپيل(Thermopylae) سيصد نفر نبوده‌اند بلكه 7400 نفر بوده‌اند. براي آگاهي بيشتر بنگريد به «دييودور» ، كتاب پانزدهم، فصل چهارم

در وب فرصتی دیگر برای عشق در پستی فوقالعاده می بینیم:

در هر 10 رپورتاژی که درباره ی ملتها،فرهنگها یا وقایع مهم تاریخی می سازند،شاید یکی از آنها مربوط به ایران باشد!! آن هم بسیار ناقص کوتاه!!

تا به حال چند فیلم هالیودی درباره ی قهرمانان یونانی و رومی و حتی مصری ساخته شده است!!؟ قابل شمارش نیست!!

اما کوروش را که ناجی یهودان است و اولین پادشاهی بوده است که برابری اسنانها را به مردمش و همه مردم دنیا اعلام کرد را به دست فراموشی میسپارند!!

کوروشی که نامش در تورات هم هست و از او به عنوان پدر یهودیان نام برده شده است.تا کنون فیلمی درباره ی زرتشت ساخته شده است؟!!مدت زیادی از ساخت فیلم مبتذل و سراسر دروغ الکساندر نمی گذرد که فیلم 300 به بازار می آید!!

من نمی گویم که پادشاهان ما تمامًا انسان هایی شریف و عادلی بودند.هرگز! همانطور که اسکدر دیوانه چنگیز جلاد ایرانمان را به خاک و خون کشیدند و کتابخانه ها را آتش زدند،خشایار و داریوش،نادر هم در یونان و هند جنایات کردند و مردم بی گناه را قتل عام کردند و کشورشان را غارت!

اما اگر از بدیهای یک سرزمین گفتیم عدالت ایجاب میکند که از خوبیهای آن هم صحبت کنیم.زمانی فیلم 300 با جاذبه های بصری اما کذب و دروغ را قبول کنیم که حداقل یک یا دو فیلم با ارزش درباره ی پارسیهای باستانی ساخته باشیم!!نه آنکه تمامًا هر چه گفتیم از نقاط منفی و ضعف آن باشد برای خرد کردن

در کلیپ های تصویری موجود در لینک زیر به روایت فیلم 300 ایرانیان وحشی و زشت هستند. چهره هایی مانند اورکها در ارباب حلقه ها و در برابرشان یونانیان متمدن دلاور و قهرمان جلوه داده شده اند.

!!http://300.azad-andish.com/video300.htm

سخن من:

اما سینماگران ما خواب هستند ،انیماتور کارهای ما !!؟ نمی دانم چرا یک فیلم خوب برای نشان دادن ایران باستان ساخته نشد!!و نشده است!!

عکس های این وب برای اولین بار است در وبی ایرانی گنجانده میشود ،شاید از نظر بصری و فنی زیبا باشد اما هر تصویر و مطلب زیبایی حقیقت نیست.

تقدیم به ............

tobewithyou4ever — Thu, 01 Mar 2007 14:23:18 GMT

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارونه پشت شیشه هاست

لحظه شبنم و برگ گل یاس

لحظه رهایی پرندهاست

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی

تو خود عشقی که شوق موندنی

غم تلخ و گنگ شعرایه منی

وقتی دنیا درد بی حرفی داره

تویی که فریاد دردایه منی

دستایه تو خورشیدو نشون میدن

چشمایه بستمو بیدار می کنن

صدای بال پرندرو لبات

تو گوشام دوباره تکرار می کنن

زندگی وقتی که بیزاری باشه

روز و شبهاش همه تکراری باشه

شاید عشق برای بعضی عاشقا

لحظه بزرگ دیداری باشه

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه عزیز با تو بودنه

آخرین پناه موندنه منه

دوست دارم عزیزم

آرزومند

tobewithyou4ever — Thu, 01 Mar 2007 14:12:38 GMT

من آرزومند دهانت هستم ، صدايت ، مويت

دور نشو
حتي براي يك روز
زيرا كه …
زيرا كه …
- چگونه بگويم –
يك روز زماني طولاني ست
براي انتظار من
چونان انتظار در ايستگاهي خالي
در حالي كه قطارها در جايي ديگر به خواب رفته اند !

تركم نكن
حتي براي ساعتی
چرا كه قطره هاي كوچك دلتنگي
به سوي هم خواهند دويد
و دود
به جستجوي آشيانه اي
در اندرون من انباشته مي شود
تا نفس بر قلب شكست خورده ام ببندد !

آه !
خدا نكند كه رد پايت بر ساحل محو شود
و پلكانت در خلا پرپر زنند !

حتي ثانيه اي تركم نكن ، دلبندترين !
چرا كه همان دم
آنقدر دور مي شوي
كه آواره جهان شوم ، سرگشته
تا بپرسم كه باز خواهي آمد
يا اينكه رهايم مي كني
تا بميرم !

رنگ تولدت

tobewithyou4ever — Thu, 01 Mar 2007 14:00:16 GMT

بند،بند دلم پاره شد وقتی خبر رفتنت را دادند. دلبندم! تو كه می دانستی، به تازگی فرشته ام بار سفر بسته بود. آخــــر تو دیگر چـــرا ؟ نگفتی من، با این همه بی قراری چه كنم؟ نگفتی من، با این همه چشم انتظاری چه كنم؟

دنیا با این همه وسعت، برای تو و قلب مهربونت كوچك بود كه به ناگه پر كشیدی ؟
دنیا تحمل دستان پر صداقتت را نداشت ؟
دنیا تحمل چشمان پر سوالت را نداشت ؟
قرار نبود بار سفر بربندی! قرار نبود مرا با این همه سوال بی جواب تنها گذاری! قرار نبود چشم انتظاری را تا آخر برایم به ارمغان آوری!
از كه گله كنم؟ از روزگار؟ از تقدیر؟ و یا از آن جغد شومی كه نفهمیدم چه وقت بر زندگیمان سایه افكند؟

بیست و هشت روز است كه بی تابم! بیست و هشت روز است كه چشمانم به در است! به گمانم هنوزم در سفری! آخر در باورم نمی گنجد كه برای همیشه راهی سفر شده ای!
در باورم نمی گنجد كه تو را زیر تلی از خاك پنهان كردند!
ناله سردادم! گویا كسی نشنید. بردنت! بــــى رحمانه بردنت!
نگذاشتند كنارت بمانم! آخر اینها مگر نمی دانستند كه تو ، از تنهایی، از غربت گریزان بودی ؟!

رفتی و مسافری شدی در شبهای بی سحرم!
رفتی و مسافری شدی در وجود در به درم!

دنیای رنگ به رنگم كجاست؟ روزهای قشنگم كجاست؟ خنده های پرمهرت، چهره ی پرنورت، گرمای صدایت كجاست؟
چه برسرمان آمد؟ كه این چنین دنیایم تیره و تار شد؟!
...

به خاطر تولدت هجده شمع روشن می كنیم! می دانم كه خواهی آمد. درست مثل هجده سال پیش! خواهیم گریست! نه از سرشوق، به خاطر نبودنت، به خاطر بی قراری هایمان، به خاطر دلتنگی هایمان،...

از كجا می دانستم هدیه ام تنها سنگی سرد و سفید خواهد بود؟ از كجا می دانستم تو و دنیای آرزوهایت را به خاك خواهیم سپرد؟ از كجا می دانستم رنگ تولدت سیاه خواهد بود ؟ آخر از كجا می دانستم؟؟ از كـــجااا؟؟

دلبندم! نه خواندن توسل و یاسین ، تسكینم داد و نه ،خاك صبورم كرد.
به خاطر تولدت هجده شمع روشن می كنیم! و نبودنت را خواهیم گریست!