اشکا بی اومون می ریخت مثل بارون از آسمون           ناله می زد به آسمون دلم با صدای دلخراش بارون

دل سنگیه تو به زیر ، ناله من به آسمون                     دل نا صبور تو به غم دل من به خوناب جگر

درد تو ترس از جدایی ، آه و نفرین منه                       که بشه همدم سرنوشت شوم تو تا فردای دیگه

به همون نقطه تردید دلت سیاهی رو کشیدی رو سرم      منو دادی بی هدف به فردایی که نساختی تو باورم

من با یه دنیا عشق و محبت دل به دریای تو دادم            با یه دنیا التماس عشقت دل به رویای تو دادم

چی واسم نشون گذاشتی وقتی از من دل بریدی             یه قلب زخمی تنها وقتی جون از من بریدی

توی این دوری و درد چشم به راه تو دادم                   ولی افسوس که مهر منو به رقیبم دادی پیوند

اومدی پیغوم آوردی که نداری راه چاره                    تو محکوم به مرگ عشقی باید تو عشق من ببازی

من باید چکار میکردم که تو عشق تو نکردم              جز وفا  توی این دوری راهت بگو چیکار نکردم

حالا اومدی چی برام بدی به یادگاری                       خاطره و خیانتت بشه تو روزگارم از تو یادگاری

ولی عجب اشتباهی تو خودت محکوم به مرگی            واسه تاوان این عشق تو خودت آویزه دردی

دیگه چاره چی مونده منو دادی به باد عصیان              تو قمار باختن تو خودت رفتی به تاراج

هنوز موندم تنها، می سوزم با درد و غمها                  آتیش زدی به جونم تو باش سرگرم فردا